Natuurlijk, Roger Glover is de absolute nummer 1 en voor het uiterlijke vertoon hadden we een paar seizoenen Glenn Hughes, maar laten we oerbassist Nick Simper toch ook niet vergeten, mensen. Immers: hij was het die in 1968 met het Mandrake Root-loopje op de proppen kwam. T-shirt verdiend, zogezegd.
Wie het schatje is dat zijn instrument hier zo suggestief vasthoudt, vermeldt de historie niet.
