2-6-12
1-6-12
31-5-12
London Calling (53)
Even de vakliteratuur doornemen.
Stoke Newington, zaterdagavond
30-5-12
Bloemlezing (139) Geniale zeikerd
We nemen u even mee naar Porto, een stad in het noorden van Portugal. Preciezer: naar de Ponta dona Maria, de majestueuze stalen brug van ontwerper Gustave Eiffel (van die toren, inderdaad) die de Douro omspant, de rivier die zo gracieus door Concelho do Porto meandert. Kijk omlaag, lezers, in de richting van het bronskleurige water en verplaats uw blik naar de kant van de rivier. Wat ziet u daar? U ziet daar honderden, zo niet duizenden vissen zich verdringen voor een rioolbuis, waar ze zich te goed doen aan de van knoflook doordesemde uitwerpselen van de lokale bevolking. U ziet een heel contingent snackende strontbaarzen en u trekt daarbij een gezicht.
HOU DAT GEZICHT VAST!!!
Dat is namelijk het gezicht van een verwend voetballertje dat de bal niet in zijn voetjes gespeeld heeft gekregen. Het gezicht van een prima donna op kicksen, die het er niet mee eens is dat de scheidsrechter hem de weg naar het doel heeft afgesneden, ook al stond hij drie meter buitenspel. Het gezicht van een tieneridool in korte broek dat het heel onrechtvaardig vindt dat de tegenstander zo brutaal was één doelpunt meer te maken dan zijn eigen club.
Het is het gezicht van Cristiano Ronaldo, het grootste zeikerdje uit het hedendaagse voetbal. Die, om te onderstrepen hoeveel onrecht hem wel niet is aangedaan, deze vieze gelaatsuitdrukking graag mag besprenkelen met enig vers geplengd traanvocht.
Officieel heet hij Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro, maar in bijna heel Portugal wordt hij Cristiano Chorão genoemd. Cristiano het Zeikerdje. Het Watje. De Huilebalk. Kortom ,alle benamingen die je een uitbener als Fernando Couto nooit zou (willen) toedichten. Aan de andere kant: als Chorão een bal in beweging brengt, dan ziet dat eruit als een penseelstreek. En met tien van die penseelstreken schildert hij een oogstrelend kijkspel. Couto kon alleen adamsappels indrukken.
Cristiano Chorão, de huidige aanvoerder van het Portugese nationale elftal, huilde voor het eerst op 5 februari 1985. Hij kwam ter wereld als het jongste kind van de kokkin Maria Dolores dos Santos Aveiro en de tuinman José Dinis Aveiro. De naam ‘Ronaldo’ kreeg hij volgens de overlevering vanwege Ronald Reagan, de favoriete acteur van de tuinman. (Dat is vrij tragisch maar hé, het had erger kunnen zijn: wat te denken van Cristiano Jaap Stobbe dos Santos Aveiro?).
Cristiano’s voetballoopbaan begon als jeugdspeler bij Clube de Futebol Andorinha de Santo António, een club waarvan fans steevast in ademnood raken als ze de naam meer dan twintig keer achter elkaar scanderen. Via Clube Desportivo Nacional - ook al geen NAC - kwam hij in 1997 terecht bij het grote Sporting. Zijn schilderachtige voetbewegingen aldaar trokken de aandacht van de vermaarde kunstkenner Sir Alex Ferguson en het duurde dan ook niet lang voor deze grootverbruiker van kauwgom zijn penningmeester de opdracht gaf om twaalfeneenhalf miljoen pond uit de poeplap te trekken, teneinde Cristiano in te lijven. Bij Manchester United, dat Arsenal en Liverpool in dezen het nakijken gaf, deed de Portugees het vervolgens goed. Zeer goed, als we mogen afgaan op de woorden van Johan Cruijff. Die zei in 2008: “Cristiano Ronaldo is de beste speler die United ooit heeft gehad. Beter dan George Best en Denis Law.” Zijn eigen zoon noemde hij niet eens.
Namens United, dat met hem in de gelederen in 2004 reeds (ten koste van, eh. Millwall) de FA Cup en in 2006 (tegen, ahem, Wigan Athletic) de League Cup had gepakt, mocht Cristiano Chorão in 2008 de zogeheten Cup Met De Grote Oren (copyright Leo Beenhakker) omhoog tillen. En met recht, want de fijnbesnaarde Portugees (in 2007, 2008 en 2009 landskampioen met de Red Devils) was met acht goals de meest doeltreffende speler van het toernooi. En dat hij niet alleen váák maar vaak ook móói scoorde, werd benadrukt in 2009, toen hij als eerste speler in de geschiedenis de FIFA Puskás Award op zijn naam kreeg geschreven, een prijs voor de fraaiste treffer in een seizoen. Cristiano, in 2004 nog in tranen omdat hij met Portugal de EK-finale verloor van Griekenland, ontving ‘m voor een welgemikt afstandschot in de kwartfinale van de Champions League. Tegenstander was FC Porto, uit de stad met de strontbaarzen.
Als dank wiste de voetballende traanbuis de naam van Puskás uit de geschiedenisboeken van Real Madrid, de club waarheen hij in 2009 voor het recordbedrag van 94 miljoen euro was getransfereerd. Tot de komst van de voetballende variant van het huilende zigeunerjongetje was de oude Ferenc met 49 treffers recordhouder Meeste Doelpunten In Eén Seizoen. Maar ziet: in de jaargang 2010-2011 maakte Cristiano er doodleuk 53. Gewoon, omdat (hij) het kon. Bij United had hij dat trouwens al eens ten koste van George Best geflikt.
In datzelfde 2009, enkele maanden nadat hij zijn Ferrari 599 GTB Fiorano tot accordeon had getransformeerd, had het Portugese wonderkind trouwens voor de tweede keer van zijn leven in de Champions League-finale gestaan. In dat duel was Barcelona echter te sterk gebleken.
Cristiano Chorão, die wordt gesponsord door Nike, Armani, Coca-Cola en Castrol, verdient met zijn hobby thans 1 miljoen euro per maand, bezit een geschat vermogen van ruim 123 miljoen euro en heeft een liefdesbaby bij het bloedmooie Russische fotomodel Irina Shayk.
Zo, nu is het úw beurt om te huilen!
(uit: SportSpecial, mei 2012)
29-5-12
London Calling (52)
Deze zijn dus echt niet te vreten.
28-5-12
London Calling (51)
Judas Priest in de Hammersmith Apollo, Buzzcocks in de Brixton Academy, maar de spindoctor koos zaterdagavond om budgettaire redenen voor het gratis optreden van the pUKEs in The Rochester Castle, een pub in de Noord-Londense wijk Stoke Newington. Het ensemble the pUKEs (dit is de juiste schrijfwijze, The Pukes is een band uit Eindhoven) wil ik nog altijd eens wegzetten op Lowlands, al zullen ook daar vermoedelijk problemen rijzen van budgettaire aard. Want in de voltallige bezetting staan er al gauw twintig m/v's op het podium. Tackle the pUKEs dus maar tijdens hun Engelse zomertoer, die vrijdag begint.
27-5-12
26-5-12
London Calling (49)
Liefst DERTIEN pagina's besteedde de Stratford Recorder deze week aan de promotie van West Ham United naar de Premier League.
Aan stadgenoot Chelsea werden welgeteld nul woorden vuilgemaakt.
Ach, het was ook maar de Champions League die die gasten wonnen...
25-5-12
London Calling (48)
Temperaturen van rond de 30 graden, gisteren in Londen, en dat betekende dat de ene na de andere zweetdruppel de bilnaad binnenstroomde. Tropische toestanden ook in Repton Park, de villawijk op de grens van Chigwell en Woodford, waar schrijver dezes een sportschool deelt met de selectie van Tottenham Hotspur en waar menig voetballer, acteur, actrice, fotomodel en - vermoedelijk - gangster een pand heeft gekocht. En waar je naast de obligate eekhoorns zomaar een kale negerin met siliconenborsten kunt aantreffen, die halfnaakt en op Uggs-sloffen haar hondje uitlaat. De geduldige en professionele manier waarop ze die belangrijke taak onderbrak om even voor Blij Bomen! te poseren, doet vermoeden dat het hier om een bekend model gaat. Maar wie? Vervelend genoeg had ik m'n camera niet bij me en moest ik haar per mobiele telefoon vereeuwigen - wat kwalitatief natuurlijk een stuk minder is. Met als gevolg dat ik de dame in kwestie met geen mogelijkheid kan identificeren. Zangeres Skin van de groep Skunk Anansie is het in elk geval niet. Maar wie wel? Weet u dat, schrijf het dan niet op een briefkaart en neem ook geen contact op met de politie in uw woon- of verblijfplaats. Gewoon even hieronder reageren.
Voor de duidelijkheid: de naam van de hond kan me gestolen worden.
