Elk jaar als in Hollywood de Oscars worden uitgereikt, moet ik terugdenken aan die keer dat ik er zelf bij was, in 2003. En aan het feit dat ik iedereen toen heb bedot.
Amerika was zojuist Irak binnengevallen en dientengevolge waren de veiligheidsmaatregelen rond het filmfeest ongekend - met detectiepoortjes tot op elke straathoek van Hollywood Boulevard. En juist dáárom vind ik het nog steeds een geweldige grap dat ik er in ben geslaagd om met een nepbril - dus vermomd! - binnen te geraken. Héérlijk was ook de wanhoop die ontstond bij het maken van het perspasje. Omdat de glazen van de bril - ooit voor een tientje gekocht bij 't Kruidvat - ongelooflijk vet waren, slaagde men er aanvankelijk niet in om een beeld te maken waarop mijn ogen zichtbaar waren. Ik was, kortom, niet te filmen!